Kiggen

Oorsprong familie Kiggen 

De geschiedenis van de familie Kiggen vangt aan in Weert, in het midden van de 17e eeuw. Het is vlak na  een van de woeligste periodes uit de geschiedenis van de stad. Aardbevingen, mislukte oogsten en hongersnood werden afgewisseld door pestepidemieën, oorlogen, plundering, roof en moord.
Het is de tijd van vlak na de 80 Jarige Oorlog en de opkomst van de Nederlandse Republiek. (1649 –  1794).

Weert is in die tijd omringt door wallen, ter versterking en verdediging van de stad die werd omringd door gehuchten waar de bevolking van de schamele opbrengst van hun land probeerde te overleven. In tijden van nood, konden zij hun heil en bescherming zoeken binnen de stadswallen of in de later gevormde ‘schans’.
Juist deze landbouwers, ook wel buitenpoorters genoemd, hadden het vaakst te lijden van rondtrekkende bendes en plunderaars, en ook van wolven die de streek onveilig maakten.

Het is tegen de achtergrond  van dit decor dat de naam Kiggen uit de nevelen des tijds opduikt. Het is  omstreeks 1650 dat het huwelijk gesloten wordt tussen Petrus Kighen en Catharina  (Sillen) Rutten.
Petrus was de zoon van Petrus Driessen Kichgen en Catharina  Houben. Zijn exacte geboorte jaar is onbekend, maar afgezet tegen het huwelijk en geboorte  jaar van het eerste kind, en er vanuitgaande dat hij bij die geboorte ongeveer  25 jaar oud moet zijn geweest, kunnen we hem dus rond 1650 plaatsen. 
Eenmaal gehuwd, worden er binnen het gezin Kiggen vijf kinderen geboren, twee zoons en drie dochters. Achtereenvolgens waren dat:
* Wilhelmus 10 december 1676
 * Gertrudis 22 april 1681  (huwt Johannes Brughmans)  † 4 oktober 1765  
* Leonardus 7 december 1683
 * Elisabeth 22 juli 1687 
* Mathia 29 september  1690 (huwt Johannes Janssen) † 17 december 1751 

Uit de doopboeken van de  Martinus parochie Weert: 
 1683 decembris 7 Leonardus,  filius Petri Kichgen et Catharina Sillen con suscep Kichgen et Catharina Houben
Dit betekend zoveel  als: gedoopt op 7 december 1683, een zoon van Petrus Kiggen en Catharina Sillen  in het bijzijn van de getuigen ?? Kiggen en Catharina Houben
De  inschrijvingen in die tijd waren slechts summier en waren ook nog eens afhankelijk van de interesse en grillen van de koster of geestelijke die de inschrijvingen in de boeken bijhield. 

Over het eerste en vierde kind (Wilhelmus en Elisabeth) is nog niets teruggevonden. Mogelijk zijn zij beiden jong gestorven. De omstandigheden in die tijd boden geen grote en goede overlevings kansen, en de kindersterfte was hoog in die tijd.
Het tweede en laatste kind, de dochters Gertrudis en Mathia, huwen en kozen huis- vesting binnen  de stad Weert.
Er is er dus slechts een van het mannelijk geslacht die de naam  Kiggen zal voortzetten, een naam die vandaag de dag binnen en buiten Nederland  verspreid is, en dat is Leonardus Kiggen.

Het was een harde en moeilijke tijd waarin Leonardeus opgroeide. Reeds vanaf zeer jonge leeftijd, moesten de kinderen op het land meewerken. De kinderarbeid werd pas verboden in 1874 toen er een nieuwe wet  kwam die het verbood kinderen onder de 12 jaar te laten werken. Er werd echter  ook een uitzondering gemaakt voor bewoners van het platteland, gedurende de  oogsttijd, want een goede oogst was van nationaal belang.
Zaaien, oogsten, rooien, dorsen, koeien melken, alles werd met de hand gedaan, dus iedere hand, hoe klein ook was hulpzaam en welkom. Het werk was uitermate arbeidsintensief. Grond en water zijn  dan nog niet zo verontreinigd als nu, en men kon het water zo uit de put drinken.
De boeren produceren dan nog veel voor de eigen huishouding, de gewassen die ze verbouwen werden weer gevoed aan hen eigen vee, en de mest die dat produceerde kwam terug op het land om dat weer vruchtbaar te maken. Wat overbleef werd verkocht of geruild, voor goederen, werktuigen en huisraad. Zo voorzag men lange tijd in het eigen onderhoud.

Leonardus is gelukkig goed gezond, en sterk van lijf en leden, groeit op en bewerkt met zijn vader het land. Hij heeft geen tijd voor vrouwelijk schoon, en wijdt zich serieus aan zijn taken, om samen met zijn vader, moeder en de twee (later geboren) zusjes in het onderhoud te kunnen voorzien. Hij is dan ook al bijna 50 jaar oud als hij besluit te trouwen, zijn eigen gezin te stichten, en later mogelijkerwijs de boerderij van zijn vader over te nemen.
Dat gebeurde in 1732. In de trouwboeken van de Martinus parochie vinden we op 15 juni 1732 de volgende inschrijving:

5 junius 1732 
 Leonardus Kiggen promissistribus proclamationibia matrimonium contrascit cum Maria Weels Tescen Martinus Seerden et Maria  Weels

Hetgeen zoveel betekend als; na gedane afkondigingen en zonder bezwaar, is het huwelijks verbond ingezegend tussen Leonardus Kiggen en Maria Weels. Getuigen hierbij waren Martinus Seerden en Maria Weels (moeder ?).

Maria Weels (ook geschreven als Wegels) werd  gedoopt in Weert op 5 februari 1697 als dochter van Dionysius Weels en Margaretha van der Voort. Zij was dus veertien jaar jonger dan Leonardus, en ten  tijde van het huwelijk 35 jaar oud. Spoedig na het huwelijk raakt Maria in verwachting, maar voor de geboorte van dit eerste kind komt Leonardus onverwacht  op 14 april 1733 in Weert te overlijden.

Maria bevalt van een zoon, Petrus en van hem is het zeker dat hij enig kind was. Zijn vader Leonardus is overleden april 1733, Petrus werd geboren juni 1733. Hij heeft zijn vader dus nooit gekend. En Maria staat alleen voor de opvoeding van de nieuw- geborene. Hij wordt wel ten doop gehouden, katholiek en gelovig als de mensen daar op het platteland rond Weert waren.
We grijpen dus weer naar de doop boeken van Weert en komen daar de volgende inschrijving tegen:

junius 29, 1733  Petrus filius posthumus Leonard Kiggen et  Maria Weels  Conj. susc. Joes Bruckmans et Maria  Weels

Normaal gesproken zou er in een dergelijke inschrijving filius legitimus staan, wat zoveel betekend als ‘wettige zoon’, want ook in die tijd kwam het voor dat er buitenechtelijke kinderen geboren werden. Nu staat er dus filius posthumus, zoon geboren na het overlijden van vader. Ondanks alle armoede en moeilijkheden groeit  Petrus, zij het als enig kind, en half wees op. 

Zo wordt het 1755, en Petrus is een jongeman  van bijna 22 jaar. Samen met zijn moeder, bewerkt hij een stukje land, waarvan  zij samen met wat vee in hun onderhoud voorzien. Op 27 april 1755 vinden we in de kerkregisters van Weert dan  een nieuwe 
inschrijving.

Petrus Kiggen praesentis tribus proclamationibus et cum dispensationis in 3 tia a nobis absenta matrimonium contrascit cum Ida Verstappen. Tescen Simon Knapen et Petronella Verstappen.

Petrus Kiggen in aanwezigheid van getuigen en  huwelijksafkondigingen, zonder bezwaar tegen zijn gemaakt, in het huwelijk  verbonden met Ida Verstappen staat er in de boeken te lezen.

Het echtpaar krijgt samen 5 kinderen, maar na de geboorte  en het overlijden een paar uur later van het laatste kind komt ook Ida te  overlijden. De begraafboeken Weert vermelden:

In suburbio mosana 19 marty abut a sepultus est in  coemiterio Josephus filius Petri Kiggen et Ida Verstappen. Conjugum sep in  coem Suburbio mosa abui Ida Verstappen conjux Petri  Kiggen susp n coram 2 aprilis

In 1771 huwt Petrus een tweede maal, met Helena Blocks. Uit dit huwelijk komen ook weer 5 kinderen voort, waarvan het eerste kort na de geboorte komt te overlijden. Het is uit deze twee huwelijken van Petrus Kiggen en drie overlevende zoons, dat de naam Kiggen zich rond Weert en later veel verder zal verspreiden.


verdere gegevens in de personen database